Pochodzi z dalekiego Wschodu.
Obsypana kwiatami jest prawdziwą perełką, po przekwitnięciu z uwagi na masywne ulistnienie jest dobrym tłem dla później kwitnących bylin. Świetnie nadaje się na element żywopłotu nienormowanego. Krzewuszka cudowna była dawniej popularna w naszych ogrodach, warto znów ją do nich wprowadzić, zwłaszcza, że nie jest trudna w uprawie.
Jest krzewem dość wysokim i niemniej szerokim, bo w sprzyjających warunkach po kilku latach osiągnie wysokość około 3 metrów i tyleż szerokości. Zewnętrzne pędy starszych roślin przewieszają się. Liście duże ciemnozielone.
Kwiaty w zależności od odmiany od łososiowo-różowych do czerwonych wyrastają na tegorocznych pędach. Kwitnie czerwiec – lipiec. Jesienią może powtórzyć kwitnienie niemniej nie jest ono obfite.

Sadzimy w miejscach słonecznych, bo w półcieniu kwitnie słabiej. Może rosnąć na każdej glebie niemniej preferuje próchniczne gleby przepuszczalne o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego. Z uwagi na dużą masę liści i zdolność do obfitego kwitnienia potrzebuje gleb żyznych lub, co najmniej dwukrotnego zasilania nawozami. Potrzebuje również sporo wilgoci. Dla lepszego kwitnienie roślinę powinniśmy przycinać co roku, a co 3-4 lata przeprowadzać prześwietlanie wycinając tuż przy ziemi najstarsze pędy. Roślina w młodości wymaga okrywania na zimę. Na wschodzie kraju oraz wystawione na działanie mroźnych wiatrów okrywania będą wymagały zawsze.

Rozmnażamy przez sadzonki półzdrewniałe i zdrewniałe.