Rodzajowa nazwa tigridia wywodzi się od łacińskiego słowa tigridis, które znaczy tygrys. Ma to związek z kwiatami, pokrytymi w gardzieli kontrastowo zabarwionymi cętkami, podobnymi do cętek na skórze tygrysa. Tygrysówka pochodzi z Meksyku, a w Europie znana jest od XVI wieku, jednak obecnie coraz rzadziej można ją podziwiać w ogrodach.

Oryginalność kwiatów tygrysówki wynika nie tylko z ich zabarwienia, ale i kształtu. Trzy zewnętrzne listki okwiatu są duże i nieco odgięte w dół, trzy wewnętrzne natomiast znacznie krótsze i wyprostowane. Tworzą one u nasady zewnętrznego okółka rodzaj czarki, której wnętrze jest właśnie obficie cętkowane. Ze środka kwiatu wystaje barwne znamię słupka. Średnica kwiatów wynosi 10-15 cm; osadzone są na pędach wysokości 30-50 cm z jednej cebuli wyrasta po kilka pędów kwiatowych. Mieczowate liście osiągają długość 30-40 cm. Istnieje bardzo wiele odmian, które mają białe kwiaty czerwono nakrapiane żółte z czerwonymi plamkami i odwrotnie. Kwitnienie przypada na lipiec - sierpień

Cebule sadzimy na przełomie kwiatnia i maja na głębokość około 7 cm.i w rozstawie co 15 cm. Wybieramy stanowisko słoneczne i osłoniete. Najlepiej rośnie na glebach przepuszczalnyc, żyznych i umiarkowanie wilgotnych.
W końcu września przystępujemy do wykopywania bulw. Bulwy wykopane podsuszmy w zacinionym miejscu przez kilka dni, następnie oczyszczamy, oddzielamy bulwki przybyszowe. Przez zimę przechowujemy w temp. Około 2-5 stopni przykryte trocinami, które od czasu do czasu spyskujemy wodą.
Materiałem rozmnożeniowym są bulwki przybyszowe.

Roślina doskonale prezentuje się wśród bylin o ciemnozielonych liściach.


Opracowane przez Foxstrot i Zoe