W ogrodach bardzo rzadko spotyka się pnące rośliny cebulowe lub bulwiaste. Warto jednak zadać sobie trud i postarać się o jams kaukaski.
Roślina ta może być znana pod nieaktualną już polską nazwą - pochrzyn. W naszym klimacie zimuje dobrze jedynie ten gatunek, pochodzący z Kaukazu. Wiele innych gatunków tego rodzaju wywodzi się z klimatu tropikalnego. Ich bulwy, osiągające masę nawet kilku kilogramów, zawierają skrobię i przez tubylców są traktowane jak u nas ziemniaki.

Jams kaukaski wyrasta do wysokości 2 a nawet 5m. Liście ma sercowate, od spodu miękko owłosione. Rośliny wytwarzają gęste ściany zieleni już w czerwcu. Kwiaty zebrane w grona, są rozdzielnopłciowe i ukazują się w lecie. Ze względu na dużą masę zieleni roślinom trzeba dać bardzo mocne podpory.

Jams dobrze rośnie w glebie głęboko uprawionej, zasobnej, raczej lekkiej i nie za suchej. Najlepiej sadzić go w miejscu słonecznym, ewentualnie pół-cienistym. W cieniu rośliny rozwijają się słabo.

Rozmnażanie nie jest kłopotliwe. Rośliny wytwarzają nadziemne i podziemne bulwy. Podziemne bulwy dzieli się w celu uzyskania nowych egzemplarzy. Bulwy nadziemne, znajdujące się w kątach liści, trzeba natychmiast po odjęciu sadzić do gruntu. Jeśli nie jest to możliwe, powinny być umieszczone w doniczkach wypełnionych torfem w, których można je transportować. Jams równie łatwo jest rozmnażać z sadzonek wierzchołkowych, pod koniec lata. Po ukorzenieniu trzeba je posadzić do doniczek o średnicy 6 cm i przez pierwszą zimę trzymać w jasnym pomieszczeniu, zabezpieczonym przed mrozem. Rośliny sadzi się do gruntu na wiosnę.

Jams kaukaski nadaje się doskonale do tworzenia zielonych ścian, zakrywających brzydkie partie w ogrodzie lub , nieefektowne mury gospodarczych budowli, a także może odizolować nas od sąsiadów.


Opracowanie: Foxtrot i Zoe