Krzew ten przypomina nieco bukszpan, ma też podobne zastosowanie. Wyrasta do 2-3 m, tworząc krzewy o nieco wiotkich, nieregularnie rozmieszczonych gałęziach. Liście ma lancetowate lub eliptyczne, przeciętnie długości 5 cm, ciemnozielone, nieco skórzaste. W cieplejszych okolicach kraju część liści pozostaje na krzewie, można więc ligustr uważać za roślinę pół-zimozieloną.
Kwiatostany ligustru budową bardzo przypominają kwiatostany lilaka, lecz są mniejsze, a poszczególne kwiaty znacznie drobniejsze. Są one białe lub kremowe, lekko pachnące. Rozwijają się od czerwca do końca lipca. Później miejsce ich zajmują owoce, gęsto osadzone, podobne do czarnych jagód i błyszczące.

Gatunek typowy nie jest specjalnie efektowny, bardziej zasługują na polecenie jego odmiany:
'Atrovirens' ma pokrój bardziej "uporządkowany", gałęzie wzniesione i jest niższa (około półtora metra). Liście są jajowate, wyraźnie skórzaste i błyszczące.
'Lodense'- jest krzewem bardzo niskim, osiąga zaledwie pół metra. Jej ciemnozielone, twarde liście późną jesienią nabierają barwy czerwonobrunatnej i większość z nich pozostaje na gałązkach przez całą zimę.

Ligustr nadaje się przede wszystkim na żywopłoty formowane, doskonale bowiem znosi cięcie. W tym wypadku przycina się go według reguł cięcia żywopłotów.
Wymagania glebowe ligustru są niewielkie; może rosnąć na różnych typach gleb, z wyjątkiem nieprzepuszczalnych, zimnych gleb gliniastych. Krzew ten wymaga natomiast dużo światła. Na mrozy jest wytrzymały. Występujące u wymienionych odmian brunatnienie liści w zimie nie jest oznaką przemarznięcia.


Opracowanie: Foxtrot i Zoe