Atrakcyjny krzew pochodzący z południowo-zachodnich Chin oraz Himalajów. Roślina należy do szybkorosnących. Pędy barwy niebieskozielonej, puste w środku osiągają do 2 m wysokości. Szerokość krzewu również około 2 m. Liście ciemnozielone kształtu sercowatego. Kwitnie od VII - IX Drobne białe kwiaty lekko pachnące karmelem otoczone purpurowymi kołnierzykami przykwiatków. Zebrane w zwisające kłosy. Jesienią ozdobą są jagody w kolorze czerwonym, aż do fioletowo-czarnego. Jadalne, ale strasznie gorzkie. Wymagania: Ze względu na wrażliwość na niskie temperatury(Strefa USDA 7-10), nadaje się do uprawy jedynie na obszarach Polski o łagodniejszym klimacie. Wymaga stanowiska osłoniętych, najlepiej w pełnym słońcu. Gleba przepuszczalna, ale żyzna. Na jesieni ziemię wokół korzeni zabezpieczamy kompostem(około 30 cm warstwa), który wczesną wiosną mieszamy z wierzchnią warstwą gleby. Jest to wystarczający zabieg dokarmiania krzewu. Jednocześnie warstwa kompostu chroni korzenie i dolne części pędów rośliny. Młode rośliny na zimę zabezpieczamy agrowółkniną, kartonem. Wiosną, jeśli mimo to pędy przemarzły rozgarniamy kopczyki i przycinamy na pierwszym żywym pąkiem. Postępujemy podobnie jak w przypadku Buddleia davidii. Roślina kwitnie wówczas trochę później. Rozmnażanie: Można z nasion, wysiewanych w lutym, które kiełkuję w temp. 16-20 OC. Młode rośliny przez okres zimy przechowujemy w chłodnej szklarni. Wysadzamy wiosną następnego roku po minięciu okresu przymrozków. Można też rozmnażać przez sadzonki półzdrewniałe pobierane w lecie. Po ukorzenieniu się zimę również muszą przeczekać w chłodnej szklarni. Ciekawostka: Pędy świetnie nadają się na fujarki.