Stosunkowo rzadko uprawiany, i ciągle niedoceniany gatunek o bardzo niewielkich wymaganiach. W Polsce jest bardzo pospolitym gatunkiem łąk górskich i podgórskich. Zatem można go przywieźć do ogródka jako pamiątkę z górskich wycieczek Występuje także w Karpatach i Azji Mniejszej. Wysokość 30 - 50cm. Tworzą zwarte półkoliste kępy. Liście prawie okrągłe, szarozielone. Z uwagi na delikatne owłosienie po deszczu zatrzymują krople wody, które tworzą dodatkowy efekt dekoracyjny. Liście rozwijają się wcześnie wiosną. Kwiaty zielono żółtawe, drobne, zebrane w luźne wierzchotki. Kwitnie bardzo obficie od VI-VIII. Stanowisko słoneczne lub półcieniste, najlepiej na miejscu średnio wilgotnym. Gleba średnio wilgotna i żyzna, najlepiej gliniasta. Jeśli zapewni mu się dostateczną ilość wody doskonale poradzi sobie na glebach piaszczystych. Typowa roślina gleb o odczynie obojętnym i lekko zasadowym Wrażliwy na sadzowatość liści, zwłaszcza pod chorymi drzewami, dlatego nie powinien rosnąć pod lipami ani dębami. Gęste ulistnienie i szybki rozrastanie się powoduje zagłuszanie chwastów. W zimniejszych rejonach kraju rośliny na zimę okrywać. Pod koniec zimy usunąć okrycie i resztki ubiegłorocznych liści. Czynności, jakie powinniśmy wykonać w trakcie wegetacji to, wiosną zasilić nawozami mineralnymi lub organicznymi, podlewać w czasie suszy, usuwać przekwitłe kwiatostany. Rozmnażamy wysiewając nasiona na początku zimy. Po przemrożeniu nasiona kiełkują w temperaturze 10-15oC po 12-15 dniach, na świetle. Przez podział kęp wiosną lub jesienią. Przez sadzonki kłączowe (kawałki kłącza z pąkami liściowymi) Zwykle sadzi się go w środku rabaty, ale też świetna roślina obwódkowa przy wyższych roślinach. Dobra jako podszyt przy różach, na brzegu zbiorników wodnych, dobra bylina okrywowa w lekkim cieniu drzew. Charakterystyczna barwa kwiatów harmonizuje z każdą prawie barwą kwiatów, dlatego często używany przez bukieciarzy.