Roślina dawniej popularna, która po latach zapomnienia wraca do łask. Pochodzący z Meksyku półkrzew o częściowo zdrewniałych pędach wysokości od 20 do 50 cm. Roślinę można traktować jako domowo-tarasową. Liście długości 2,5 cm i szerokości 0,4 cm siedzące lub na króciutkich ogonkach, ciemnozielone, lancetowate w kształcie. Kwiaty niewielkie, ale obficie pokrywające pęd. Na miejsce przekwitłych powstają nowe. Koloru białego, różowego bądź lila. Rozwijają się w kątach liści. Wymaga stanowisk jasnych i dobrze przewietrzanych. Najlepsza jest wystawa wschodnia lub zachodnia. Bardzo ważne jest utrzymywanie ziemi stale lekko wilgotnej. Na przesuszenie podłoża reaguje zrzucaniem liści. Podobnie reaguje, jeśli pozostawimy ją w ciemności na dzień lub dwa (np. w czasie przeprowadzki. Zimą źle znoszą dużą wilgotność powietrza zwłaszcza, kiedy powinniśmy obniżyć temperaturę. Często wówczas bywa atakowana przez szarą pleśń. Na wiosnę kłopot mogą sprawić larwy ziemiórek. Kufeę można rozmnażać z nasion, jeśli się uda je uzyskać lub ktoś nam przywiezie z wojaży. Wysiewamy je w sierpniu, wrześniu, wówczas kwitnące młode roślinki otrzymamy w kwietniu/maju. Nasiona muszą być świeże. Przechowywane przez rok wschodzą tylko w około 20 %. Ziemia dość uboga, bo młode roślinki są bardzo wrażliwe na zasolenie podłoża. Optymalna temperatura kiełkowania to 18-22 0C. Po 6-8 tygodniach od siewu pikujemy młode rośliny po 3-5 szt. do doniczek o średnicy 9-10 cm. Innym sposobem rozmnażania są sadzonki pędowe. Pobieramy zarówno z wierzchołka jak również ze środka pędu. Długość sadzonki to około 5 cm. Sadzonkowanie najlepiej przeprowadzić między połową lutego, a połową marca. Wówczas kwitnące rośliny otrzymamy w maju. Sadzonki sadzimy od razu do doniczek po 3-5 sztuk. W temperaturze 22 0C ukorzeniają się około 3 tygodnie. Podłoże musi być przepuszczalne, mało zasobne, o pH 5.5-6. Po ukorzenieniu przystępujemy do zasilania. Przeciętnie, co 4 podlewanie bardo niewielką dawką pełnoskładnikowego nawozu w płynie. Pamiętajmy, że wszystkie terminy zostały określone dla szklarni. W warunkach domowych mogą trwać dłużej z uwagi na mniejszą ilość światła.