Roślina o wysokości 20 cm swą nazwę zawdzięcza specyficznemu kształtowi cebulek. Są one niewielkie, charakterystycznie wygięte o kremowo-brązowym kolorze. Najczęściej spotykane w ogrodach są psiząb liliowy (E.denscanis) i psiząb białawy (E. albidum). Pierwszy kwitnie w maju, drugi w czerwcu. Odmian psizębu jest sporo. Najczęstsze kolory kwiatów to żółty, różowy, purpurowy i biały.Roślina ma duże wymagania glebowe. Naprawdę dobrze rośnie na glebach przepuszczalnych, bardzo żyznych i lekko wilgotnych. Wiosną lubią mieć sporo wody, kiedy przekwitną nadmiar wody jest szkodliwy. Najlepiej sadzić go w półcieniu. Cebulki sadzimy po połowie września na głębokość około 6 cm i na zimę przykrywamy grubą warstwą kory, trocin itp., Ponieważ psiząb dobrze wygląda w dużych grupach, dlatego powinien pozostać przez wiele lat w jednym miejscu, wówczas, bowiem roślina będzie miała szansę rozrosnąć się. Rozrasta się jak prawie wszystkie cebulowe przez cebulki przybyszowe. Dlatego co 3-4 lata we wrześniu cebulki wykopujemy oddzielamy przybyszowe, sortujemy i sadzimy ponownie. Wiosną zasilamy nawozem wieloskładnikowym. Świetnie nadaje się na rabaty pod drzewami i krzewami, w ogródkach skalnych, nad brzegiem oczek wodnych.